Günümüzde
gözümüze çok değerli olan şeylere baktığımız da aslında çoğumuzun derdi gibi
dert olmadığının farkında olabiliriz. Tabii ki bunun için önce kendimizi
soyutlamamız lazımdır. Biraz olsun dışarıdan görebilmek için bazı şeyleri.
İnsanların genellikle sevdiği boş konuştuğunu belli etmeyen, kendi aurası olan
daha kestirme ifade etmek gerekirse kendisiyle konuşulduğunda boş bir
etkileyiciliği olan kişilere karşı ayrı bir değer vardır. Boş kişilere ve boş
cümlelere verilen değerler inanılmaz derecede aşırılaştı toplumumuzda çünkü
toplum bu ışıltıyı istiyor. İstiyor da bunun sebebi barizdir ki cehaletin
karanlığında kaldıklarından dolayı. Herkesin bir düşüncesi olması gerekmiyor
illa ki her konuda. Ama öyle bir konunun varlığından haberdar olması gerekir ki
önce kendisini sonra çevresini ve dünyayı anlayabilsin ve özgür düşünüp araya
fitne tohumları bırakmasın. En şaşalı şey devlettir insanların gözünde çünkü
yararsız olan ne varsa insan olgusu onu değerli kılmıştır. Suyumuzdur,
toprağımızdır bizi var eden bir otorite değil. Anlamsız, görünmeyen çizgiler
değil. Umut lazım değil bize umut insanı körleştirir. Umut edilecek şeyleri
ortadan kaldırmamız lazım sadece. Kimsenin bilmediği gaybı ortaya çıkarmamız,
gaybı görebilecek gözle dünyaya ve insanlara bakmamız gerekir. Asıl madeni
görmemiz lazım bizi umuttan, boşluktan, yararsız şeylerden uzak tutacak o ender
bulunan olguyu doğurmamız lazım. Bazı şeylere gerçekten çok büyük anlam ve
kargaşa yüklüyoruz. Bu bir cümlede olabilir bir nesnede. Altındır ender olan,
yararsız bir nesne olan, ışıltılı ve parıltılı olan. Ama değeri büyüktür
insanlarda. Önce altının zararlarından kurtulalım ki sonra asıl onun
meyvelerine erişebilelim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder